© SOY UN PEZ SOÑADOR

SOY UN PEZ SOÑADOR

Busco peces con plumas doradas comprometidas, peces con zapatos de tierra... Este poema lo podéis seguir leyendo en las plataformas que siem...

sábado, 11 de julio de 2020

CALAVERAS DEL DOLOR




CALAVERAS DEL DOLOR (Gótico)

El dolor
estrena sus calaveras
en un desierto muerto,
la piel como ruinas se desploman con el paso del tiempo.

Sol oscurecido que hierve
en pupilas desorbitadas de apocalipsis,
buscando utopías milagrosas
que le hagan resucitar sus sueños gaviotas.

Las flores que salían de nuestros ojos
se calcinaron.
Ahora solo bebemos
el alquitrán del dolor agudo,
amargo seco, desquiciado.

Caminamos en los fierros oxidados de la vida

entre brasas candentes;

somos lágrimas parabólicas,

cianuro latente a punto de explotar.

Somos helio,

que se extingue

len

ta

men

te.

Autora Edith Elvira Colqui Rojas-Perú-Derechos reservados

SKINS OF PAIN (Gothic)
The pain
premieres their skulls
in a dead desert
The skin like ruins collapses with the passage of time.

Boiling dark sun
in exorbitant rays of apocalypse,
looking for miraculous utopias
that make you relive the seagulls of your dreams.

The flowers that came out of our eyes
they burned
Now we just drink
the tar of sharp pain
dry, deranged bitter.

We walk in the rusty iron of life

between red-hot coals;

we are parabolic tears

Latent cyanide about to explode.

We are helium

which is extinguished



Author Edith Elvira Colqui Rojas-Perú-Rights reserved 

La imagen puede contener: una o varias personas y texto
No hay ninguna descripción de la foto disponible.



lunes, 6 de julio de 2020

Buen día. Procuremos hacer las cosas lo mejor posible, la vida es corta amigos queridos.









Gracias Concurso Jotabe Ecuador por esta mención de honor a mi poema entre más de trescientos competidores de diversos países.


No hay ninguna descripción de la foto disponible.


A LAS VÍCTIMAS DE LA PANDEMIA (jotabé)

Mueren agonizantes desolados,
los enfermos débiles y cansados,

Un virus asesino los abate,
derramando su ser en el combate,
su corazón se muere y ya no late,
¡Qué triste es contemplar que el virus mate!

Sus familiares miran su despojos
y se llena de lágrimas sus ojos.

Hay enfermos que mueren olvidados,
sin dinero y familia, ¡esto es remate!
Señor, ¡llévate al cielo sus rastrojos!

Autora: Edith Elvira Edith Elvira Colqui Rojas-Perú-Derechos reservados

TO THE VICTIMS OF THE PANDEMIC (jotabé)

To die desolate to die,
the weak and tired sick

The killer virus knocks them down,
pouring out his being in combat,
your heart is dying and it's too late
How sad it is to see the virus killed!

His relatives look at his remains,
And tears fill his eyes.

There are sick people who die forgotten,
without money and without family, this is an auction!
Lord, take your stubble to heaven!

Author: Edith Elvira Edith Elvira Colqui Rojas-Perú-Rights reserved
TE VIKTIMET E PANDEMIKE (jotabé)

Vdes i shkreti, vdes
të dobët dhe të lodhur të sëmurë

Një virus vdekjeprurës i vret ata,
duke derdhur qenien e tij në luftë,
zemra juaj po vdes dhe nuk është vonë
Sa e trishtueshme është të shohësh virusin të vrarë!

Të afërmit e tij shikojnë mbetjet e tij
Dhe lotët i mbushin sytë.

Ka njerëz të sëmurë që vdesin të harruar,
pa para dhe pa familje, kjo është një ankand!
Zot, ço kokrrën tënde në parajsë!

Autori: Edith Elvira Edith Elvira Colqui Rojas-Të drejtat e rezervuara